Skip to main content
Wie schrijft die blijft

Beter leren schrijven begint niet bij ’t kofschip

Door 23 augustus 2021No Comments
’t Kofschip, je moet er misschien niet aan denken. Toch wil je beter leren schrijven, wat dan? Natuurlijk zijn er regels om te volgen, vooral omdat je teksten daarmee begrijpelijker maakt, maar daar begint het niet. Het begint met zelfvertrouwen, met je eigen woorden vinden, met moed om te gaan schrijven, ondanks dat je misschien een paar foutjes maakt. Had ik dat zelf maar geweten toen ik zelf begon. 

Misschien komt het door mijn eigen reis en de liefde voor taal die niet geboren werd uit de regels, maar: beter leren schrijven begint wat mij betreft niet met ’t kofschip. Mijn liefde voor taal werd geboren door het lezen van teksten die mij raakten in mijn ziel. Zo’n tekst waarvan je denkt ‘jaaaa, zo voel ik me precies’. En het waren teksten die me meenamen op reis en me vertelden hoe de wereld ook in elkaar kon zitten.

Niet ’t kofschip op de letter na volgen

En mijn liefde voor taal werd verder gesterkt door mensen als John C. Parkin die in zijn boek ‘Fuck It’ schreef dat hij vooral wilde schrijven zoals hij wilde schrijven. En dus begon hij zijn zinnen met tussenwoorden, zoals ‘maar’ en ‘en’. Rebel, denk je misschien, living life on the edge (maar dan sarcastisch). Toch worden we vaak beperkt door de regels en zeker als we continu het idee hebben dat het ‘verkeerd’ doen.

Wil je het boek kopen? Dan kan dat via mijn affiliatelink bij Bol.com: klik hier. Maar als je het bij je lokale boekhandel koopt, vind ik je ook lief. 

Het leven bestaat al uit zoveel regels, impliciet en expliciet. Daar ligt het dus niet aan. En het ligt ook niet aan of je die regels wel of niet op de letter na (ha!) kan volgen. En we hebben niet allemaal een fotografisch geheugen zodat we de regels zo kunnen reproduceren. Het gaat erom of jij ontspanning kan vinden tussen de regels door, je eigen stem kan horen tussen de regels door en of jij de regels aan je laars kan lappen om je eigen pad te bewandelen.

Mijn zinnen beginnen ergens halverwege

Ik denk dan ook aan mezelf, mijn voorbeeld: ik zat op de opleiding Antropologie en daar volgde ik een module bij een lerares die zich volledig focuste op de bestaande theorieën en de juiste interpretatie daarvan. Ik was hopeloos. Ik had zelfs een gesprek met haar over het stoppen van mijn opleiding, want met 5,5’jes kwam ik er niet. Toch slaagde ik uiteindelijk met een 8 voor afstudeerscriptie, maar dat was niet omdat ik alle theorieën zo goed kende.

Ik maakte namelijk al vrij snel kennis met leraren die mijn vrijheid om op theorieën door te borduren en mijn eigen zienswijze toe te voegen waardeerden. Bij die docenten haalde ik achten en negens. Ik floreerde en zag wat mogelijk was als ik mijn eigen brein omarmde, mijn eigen intellect zag en geen waarde hechtte aan een letterlijk herhalen van de bestaande theorieën. Daar leerde ik mijn ‘maar’ te gebruiken aan het begin van de zin.

Jij, rebel, volg je eigen regels

Het volgen van je eigen regels vergt natuurlijk zelfvertrouwen, moed, zelfs, en rebellie in veel gevallen. Niet alleen om het anders te doen dan anderen, maar vooral om je eigen innerlijke stem te kunnen weerstaan die zegt: je kunt er niets van, stop er maar mee, je kent de regels niet, het heeft geen zin. Ik las ooit een boek met de titel ‘Your inner critic is a big jerk’ en dat is het precies. Ik schreef daarom al eerder: neem je eigen gedachten niet zo serieus.

Het geweldige boek ‘Your inner critic is an asshole’ is helaas niet meer in hardcover te krijgen (in Nederland in ieder geval niet), maar je kunt nog wel een ebook bestellen. Bijvoorbeeld bij Kobo.

Ik leerde de regels wel, de regels van het schrijven, ’t kofschip, de regels van de taal. Maar ik was er niet goed in, het was een kwestie van doorzetten en herhalen. Maar ik realiseer me nu dat het vooral te maken had met mijn eigen bravoure om door te zetten en mijn eigen stem te ontwikkelen, waardoor ik nu kan rondkomen van mijn teksten en ik de eerste versie van deze blog eruit ram in een half uurtje.

Je eigen stem maakt het verschil

Dus ook al leer ik je een paar regels, herhaal ik de theorie van ‘t kofschip en vertel ik je over de structuur van de tekst (maar zeker niet in de eerste les). Het is vooral je eigen stem die het verschil gaat maken. Ook al weet je precies hoe je in 140 tekens een tweet kan schrijven, betekent nog niet dat je een impact maakt. Daarom help ik je ook je eigen woorden te vinden en je zelfvertrouwen op te krikken, zodat je de moed kan vinden om teksten te schrijven die echt bij jou passen en te groeien als creatieve ondernemer.

Hoe ik je help? Met een schrijfcursus!

Ik wil meer weten over deze schrijfcursus

Eerste foto door Sixteen Miles Out via Unsplash

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.